Unuttuğun Yerden Başla
Hatırlamak nedir? İnsan neyi hatırlamalıdır? Unutmak bazen bir kurtuluş gibi gelirken, neden bazı şeyleri yeniden hatırlamamız gerekir? Her şeyi geride bırakmak mıdır iyileşmek, yoksa bazı şeyleri hat…
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Hatırlamak nedir? İnsan neyi hatırlamalıdır? Unutmak bazen bir kurtuluş gibi gelirken, neden bazı şeyleri yeniden hatırlamamız gerekir? Her şeyi geride bırakmak mıdır iyileşmek, yoksa bazı şeyleri hat…
yazmak benim için konuşamadıklarımı söyleme biçimi. yüz yüze diyemediğim şeyleri buraya bırakıyorum. belki birileri okur, belki 'ben de böyle hissediyorum' der. o an yalnız olmadığımı hatırlıyorum. o…
Gurbet o kadar acı ki ne varsa içimde, hepsi bana yabancı, hepsi bana düşmanca. — Kemalettin Kamu
İnsan, uçurumun kenarında olduğunu nasıl ve ne zaman fark eder? Düşmeye yakın mı, düşünce mi? Gözlerini kapatıp adımladığı o uçurum kenarından aşağıya düşerken mi fark eder? Öyle bir hipnozun etkisind…
insanlar sessizlikten korkuyor. o yüzden sürekli bi ses, bi ekran, bi meşguliyet. ama sessizlik korkulacak bi şey değil, sadece kendinle baş başa kalmak. asıl korkutan da bu zaten.
Ey her gecenin sonunda doğan kızım… Ey karanlığın ne kadar uzun sürdüğüne aldırmadan, sabahın geleceğini sessizce hatırlatan, gecenin koyuluğuna rağmen yüzünü göğe çevirdiğinde her şeyi yeniden aydınl…
İnsan kendisine ettiği zulmü durdurabilir mi? Peki ya şu an yaşadıklarını zulüm olarak görmüyorsa? İnsan, kendisine yapılanı normal kabul ediyorsa zulüm biter mi, yoksa yalnızca adı mı değişir? Geçmiş…
bazen ne istediğimi bilmiyorum. bi boşluk var içimde, ne yesem ne yapsam dolmuyor. belki de her boşluk dolmak için değildir, bazıları sadece taşımak içindir.
Zorunda olmak nedir? İnsan gerçekten neye zorundadır? Neyi yapmak mecburiyetindedir de hayatının geri kalanını onun uğruna feda eder? Bazen insan bir şeyin karşısında öyle uzun süre durur ki, bir müdd…
bugün hiçbir şey yapmadım ve hiç suçlu hissetmedim. kitap okudum, çay içtim, pencereden dışarı baktım. bazen hiçbir şey yapmamak en çok ihtiyaç duyduğumuz şeymiş.
kafamın içi gece olunca daha gürültülü oluyor. gündüz bastırdığım her düşünce, ışıklar sönünce sesini yükseltiyor. gece dürüst ama acımasız.
istasyonun bekleme salonunda oturuyordu. treni gelmeyecekti aslında, biliyordu. sadece gidenleri izlemek için geliyordu buraya. bazen gitmek değil, gidenleri seyretmek yetiyor insana.