Uzun Zamandır İlk Kez
uzun zamandır ilk kez sebepsiz mutluyum ve itiraf edeyim, biraz da korkuyorum. sanki bir şey bozulacakmış gibi. ama bugün sadece iyi olmama izin veriyorum.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
uzun zamandır ilk kez sebepsiz mutluyum ve itiraf edeyim, biraz da korkuyorum. sanki bir şey bozulacakmış gibi. ama bugün sadece iyi olmama izin veriyorum.
kimseye söylemedim ama bugün biri bana 'iyi ki varsın' dedi ve bütün gün ağlamak istedim. bir cümleye ne kadar ihtiyacım varmış.
gece üçte uyanık olan bir tek ben değilim, biliyorum. bu saatte bütün şehir gizli bir kulüp gibi; uyuyamayanların sessiz ortaklığı. birbirimizi görmüyoruz ama aynı tavana bakıyoruz.
Bu, Mavera editörü üzerinden yazılmış bir deneme yazısıdır. Her şey yolunda görünüyor.
yine gözüme uyku girmiyor. tavana bakıp bütün hayatımı bir film gibi izliyorum. yaptığım hatalar, söyleyemediğim sözler, gidip de dönmeyenler... gece insanı kendiyle baş başa bırakıyor, kaçış yok.
kendime kızgınım. hayır diyemediğim, sınır koyamadığım, herkesi memnun etmeye çalışırken kendimi kaybettiğim için. artık yeter demek istiyorum ama diyemiyorum.
ışıkları kapatınca ev bambaşka bir yer oluyor. gündüz görmediğin sesleri duyuyorsun, buzdolabının uğultusu, dışarıdan geçen bir araba, kendi kalp atışın. yalnızlık aslında sessizlik değil, bu küçük…
hayatımla ilgili büyük bir karar var önümde ve haftalardır erteliyorum. herkese danıştım ama asıl korktuğum kendi sesim. belki de cevabı biliyorum, sadece duymak istemiyorum.
sevgili dostum, aramıza şehirler girdi ama sen hâlâ en yakınımsın. bazen bir şey anlatmak için telefonu elime alıyorum, sonra gülümseyip bırakıyorum; sen zaten biliyorsun. uzaklık dostluğu değil,…
bir zamanlar birini çok kırdım. özür bile dileyemedim, gururum tuttu. o özrü hâlâ içimde taşıyorum. keşke geri dönebilsem.
itiraf etmek zayıflık değil, en büyük cesaret. içindekini söylemek, yargılanmayı göze almak... belki de kendimize itiraf edemediğimiz için başkalarına da edemiyoruz.
içimde biriken ne varsa kağıda döktüğümde bir yük kalkıyor omuzlarımdan. kimseye anlatamadığın şeyi bir deftere anlatabiliyorsun, o hiç yargılamıyor. belki de terapi biraz bu, kendi kendine dürüst…