Işıklar sönünce
ışıkları kapatınca ev bambaşka oluyor. kendi kalp atışımı duyuyorum. yalnızlık sessizlik değil, bu küçük seslerle baş başa kalmakmış.
Kategori
Uykusuz saatlerin kelimeleri.
ışıkları kapatınca ev bambaşka oluyor. kendi kalp atışımı duyuyorum. yalnızlık sessizlik değil, bu küçük seslerle baş başa kalmakmış.
bu gece ay yoktu, sadece ben ve karanlık. bazı geceler böyle; ışık bile mola veriyor. ama karanlık da dinlendiriyor, gözlerini kapatmak gibi.
geç saatlerde düşünceler daha yüksek sesle konuşuyor. gündüz bastırdığın ne varsa gece geri geliyor. ben de onlarla oturup çayımı içiyorum artık, kavga etmiyorum.
yine gözüme uyku girmiyor. tavana bakıp bütün hayatımı bir film gibi izliyorum. yaptığım hatalar, söyleyemediğim sözler, gidip de dönmeyenler... gece insanı kendiyle baş başa bırakıyor, kaçış yok.
yine bu saatteyim. şehir uyuyor, ben uyanığım. gece insanı kendiyle baş başa bırakıyor, kaçış yok. ama bir yandan en dürüst anlarım bunlar.
gece üçte uyanık olan bir tek ben değilim, biliyorum. bu saatte bütün şehir gizli bir kulüp gibi; uyuyamayanların sessiz ortaklığı. birbirimizi görmüyoruz ama aynı tavana bakıyoruz.
saat gece üçü geçiyor yine uyuyamadım. bu saatlerde her şey daha dürüst oluyor sanki. gündüz taktığımız maskeler düşüyor. keşke insanlar birbirine hep bu saatteki gibi konuşsa.
yine bu saatte uyanığım. herkes uyuyor, şehir sessiz. sadece ben ve tavandaki gölgeler. gece yarısı düşünceleri hep daha ağır oluyor, neden bilmiyorum.
ışıkları kapatınca ev bambaşka oluyor. buzdolabının uğultusu, dışarıdan geçen bir araba, kendi kalp atışım. yalnızlık sessizlik değilmiş; bu küçük seslerle baş başa kalmakmış.
yine bu saatteyim. şehir uyurken en dürüst hâlime kavuşuyorum. gündüz taktığım ne varsa gece düşüyor. karanlık yargılamıyor, sadece dinliyor.
bir lamba, bir defter, bir de ben. gece yarısı dünyanın geri kalanı susunca kelimeler daha net geliyor. gündüz kaçanlar gece beni buluyor.
gece üçte uyanık olan bir tek ben değilim, biliyorum. bu saatte şehir gizli bir kulüp gibi; uyuyamayanların sessiz ortaklığı. birbirimizi görmüyoruz ama aynı tavana bakıyoruz.