Susmanın Dili
herkes duyulmak istiyor ama az kişi dinlemek istiyor. oysa dinlemek de bir konuşma biçimi; en cömert olanı. bazen birine yapabileceğin en güzel şey, sadece susup yanında durmak.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
herkes duyulmak istiyor ama az kişi dinlemek istiyor. oysa dinlemek de bir konuşma biçimi; en cömert olanı. bazen birine yapabileceğin en güzel şey, sadece susup yanında durmak.
bu benim istediğim hayat değil. ne iş ne şehir ne de bu rutin. ama değiştirmeye de cesaretim yok. her sabah aynı yola çıkıyorum ve içimden 'bir gün' diyorum. o gün hiç gelmiyor.
Yağmur başladığında herkes koştu, ben durdum. Islanmak da bir cesaret, sevmek gibi.
tam söyleyecektim, kelimeler boğazımda düğümlendi. sonra o gitti, ben sustum. en çok söyleyemediğim şeyler ağırlaştırıyor içimi.
Emin olmak..İnsan neyden emin olabilir? Mesela yağmurlu havada dışarı çıktığında ıslanacağından emin olabilir. Gaybı mı gördü insanoğlu, nasıl emin oldu? Hayır, aklı var çünkü. Dışarıda yağmur yağıyor…
Gitmek bir eylem, doğru..Lakin insan gidince ne hisseder? Nedir gidişinin sebebi, bazı gidişler kalamayıştan mı ibarettir? Unutmak peki, gidişin hangi kısmında? İnsan gittiği gün unutabilir mi? Kaygıl…
saat gece üçü geçiyor yine uyuyamadım. bu saatlerde her şey daha dürüst oluyor sanki. gündüz taktığımız maskeler düşüyor. keşke insanlar birbirine hep bu saatteki gibi konuşsa.
bugün sebepsiz yere iyiyim. sabah kahvem güzel oldu, dışarısı güneşli, kimse canımı sıkmadı. bazen mutluluk büyük şeylerde değil, sadece kötü bir şeyin olmadığı sıradan bir günde saklıymış.
en çok kalabalıkta yalnız hissediyorum. herkes gülüyor, ben gülmeye çalışıyorum ama olmuyor işte. sonra eve gelip ışıkları kapatınca bi rahatlıyorum. garip ama gerçek. belki de yalnızlık kalabalıkta…
her boşluğu doldurmak zorunda değiliz. bazen susmak, söylenen her şeyden daha çok anlatır. iyi ki sustuğum anlar var, en çok onlarda büyüdüm.