Unutmak
unutmak bir yetenekmiş, herkeste yok. ben hatırlamakta ustayım; en küçük ayrıntıyı bile yıllarca saklarım. bu yüzden bazı şeyler benim için hiç bitmiyor.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
unutmak bir yetenekmiş, herkeste yok. ben hatırlamakta ustayım; en küçük ayrıntıyı bile yıllarca saklarım. bu yüzden bazı şeyler benim için hiç bitmiyor.
bugün uzun zamandır ertelediğim bir şeyi yaptım ve kendimle gurur duydum. büyük değildi ama benim için bir zaferdi. bazen ilerlemek küçük adımlarla oluyor.
dolu bir odada bile yalnız hissedebiliyorum. herkes güler, konuşur; ben bir köşede izlerim. ait olmak nasıl bir şey, hâlâ tam öğrenemedim.
hep 'doğru zamanı bekliyorum' dedim. işi değiştirmek için, konuşmak için, gitmek için. ama doğru zaman diye bir şey yokmuş; sadece ertelediğim anlar varmış.
Yakamoz nedir bilir misiniz? Birbirine kavuşamayan iki aşığın, karanlığa emanet ettiği vuslatıdır. Bir de benden dinleyin yakamozu.. Gün ile gece, birbirlerine aşık olmuşlar lakin kavuşamamışlar. Ne g…
kalabalıkta herkesin sesine uyum sağlamaya çalışırken kendi sesimi unuttum. şimdi yalnız kaldığımda ne düşündüğümü bile bilmiyorum. birinin değil, kendimin olmam gerek.
Herkes kendince haklıydı ama terazi farklıydı. Çünkü kulun kurduğu mizan nefse, Allah'ın kurduğu mizan ise hakikate bakar.
her sessizliği doldurmak zorunda değiliz. bazen iki kişi hiç konuşmadan da anlaşır. en derin sohbetler kelimelerin bittiği yerde başlar.
bir lamba, bir defter, bir de ben. gece yarısı dünyanın geri kalanı susunca kelimeler daha net geliyor. gündüz kaçanlar gece beni buluyor.
annemin ellerine bakıyorum son zamanlarda; yorulmuşlar. bir gün o eller olmayacak diye düşününce içim ürperiyor. keşke daha çok sarılsam, keşke daha az tartışsak.
Giden her şey bir iz bırakır; kimi bir koku, kimi bir şarkı, kimi de hiç kapanmayan bir kapı.
her gece üçte uyanıyorum, sebepsiz. sanki içimde bir şey beni dürtüyor, 'hâlâ halletmedin' diyor. neyi halletmem gerektiğini bilmiyorum ama uyku kaçıyor işte.