MaveraMavera

Keşfet

Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.

İtiraf· 🌘 Yalnız

Kalabalık Oda

dolu bir odada bile yalnız hissedebiliyorum. herkes güler, konuşur; ben bir köşede izlerim. ait olmak nasıl bir şey, hâlâ tam öğrenemedim.

Mavera'dan bir yazar2 Kasım 2026
00
İtiraf· 🌘 Yalnız

Sormayı Bekliyorum

herkesin derdini dinliyorum ama bana 'sen nasılsın' diye soran az. belki ben de sormayı beklemeden anlatmalıyım. ama o ilk cümleyi bir türlü kuramıyorum.

Mavera'dan bir yazar31 Ekim 2026
00
İtiraf· 🌘 Yalnız

Geç Kalan Cümleler

söylemek istediğim o kadar çok şey vardı ki hepsi boğazımda düğümlendi. sonra o gitti, cümleler içimde kaldı. artık onları kime söyleyeceğimi bilmiyorum, belki de hiç kimseye.

Şiir· 🌘 Yalnız

Duvar

İçime bir duvar ördüm, tuğla tuğla, yıllarca. Şimdi kimse giremiyor, ama ben de çıkamıyorum.

Hikâye· 🌘 Yalnız

Perondaki Adam

her sabah aynı peronda aynı adamı görürdü. hiç konuşmadılar. bir gün adam gelmedi, ertesi gün de. kadın fark etti ki tanımadığı birinin yokluğu bile insana dokunabiliyor.

İtiraf· 🌘 Yalnız

Kalabalık Oda

dolu bir odada bile yalnız hissedebiliyorum. herkes güler, konuşur; ben bir köşede izlerim. ait olmak nasıl bir şey, hâlâ tam öğrenemedim.

Mavera'dan bir yazar19 Ekim 2026
00
İtiraf· 🌘 Yalnız

Geç Kalan Cümleler

söylemek istediğim o kadar çok şey vardı ki hepsi boğazımda düğümlendi. sonra o gitti, cümleler içimde kaldı. artık onları kime söyleyeceğimi bilmiyorum, belki de hiç kimseye.

İtiraf· 🌘 Yalnız

Kimse Sormuyor

herkesin derdini dinliyorum, herkese 'iyi ki varsın' diyorum. ama bana 'sen nasılsın' diye soran çok az. belki ben de sormayı beklemeden anlatmalıyım, bilmiyorum.

Mavera'dan bir yazar10 Ekim 2026
00
İtiraf· 🌘 Yalnız

Görünmez Olmak

bir odaya girdiğimde kimse fark etmiyormuş gibi hissediyorum. konuşuyorum, sözüm havada kalıyor. belki de en çok korktuğum şey bu: bir gün gerçekten görünmez olmak.

Mavera'dan bir yazar1 Ekim 2026
00
İtiraf· 🌘 Yalnız

Telefonuma Bakıp Duruyorum

her on dakikada bir telefonuma bakıyorum, bir mesaj gelmiş mi diye. gelmiyor. kimseyi beklemiyorum aslında ama umut işte, susmuyor. bunu kimseye söyleyemem, gülünç olurum.

Mavera'dan bir yazar27 Eylül 2026
00
Hikâye· 🌘 Yalnız

Bekleme Salonu

istasyonun bekleme salonunda oturuyordu. treni gelmeyecekti aslında, biliyordu. sadece gidenleri izlemek için geliyordu buraya. bazen gitmek değil, gidenleri seyretmek yetiyor insana.

← Önceki1 / 2Sonraki →