MaveraMavera

Keşfet

Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.

Düşünce· 🥀 Hüzünlü

İtiraf etmek

itiraf etmek zayıflık değil, en büyük cesaret. içindekini söylemek, yargılanmayı göze almak... belki de kendimize itiraf edemediğimiz için başkalarına da edemiyoruz.

Günlük· 🥀 Hüzünlü

Salı, Yağmur

bütün gün yağdı. camın kenarına oturup çay içtim, kimseyi aramadım kimse de aramadı. eskiden bu beni üzerdi, artık üzmüyor. yağmurun sesi yeterli bir arkadaş.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Affet

bir zamanlar birini çok kırdım. özür bile dileyemedim, gururum tuttu. o özrü hâlâ içimde taşıyorum. keşke geri dönebilsem.

Mavera'dan bir yazar8 Eylül 2026
60
Deneme· 🥀 Hüzünlü

Sonbahar Neden Hüzünlüdür

sonbahar aslında hüzünlü değil, sadece dürüst. her şeyin bir sonu olduğunu en açık o söylüyor. yaz bize yalan söylüyordu, hep böyle kalacak gibi. sonbahar geliyor ve fısıldıyor: hiçbir şey kalıcı…

Deneme· 🥀 Hüzünlü

Yalnızlık Üzerine

yalnızlık kötü bir şey değil, yalnız hissetmek kötü. bir odada tek başına huzurlu olabilirsin ya da kalabalıkta yapayalnız. mesele mekân değil, kiminle olduğun kadar kendinle olabilmek.

Hikâye· 🥀 Hüzünlü

Anahtarlar

cebinde hâlâ eski evin anahtarı vardı. kapı çoktan başkasınındı ama o anahtarı atamadı. bazı kapılar kapanır, ama anahtarları bizde kalır.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Söyleyemediğim Teşekkür

bir öğretmenim vardı, en zor günümde bana inanmıştı. hiç teşekkür edemedim, sonra kaybettik. keşke bir kez daha görsem de sadece 'sağ ol' desem.

Mavera'dan bir yazar24 Ağustos 2026
50
İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Arkadaşım

en yakın arkadaşımı kıskanıyorum ve bundan utanıyorum. onu seviyorum ama her başarısında içimde bir şey burkuluyor. iyi bir insan değilim galiba.

Mavera'dan bir yazar5 Eylül 2026
40
İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Maske

insanlar beni güçlü sanıyor. herkesin derdini dinliyorum, herkese oluyorum. ama benim derdimi soran kimse yok, ben de söylemiyorum. yorgunum.

Mavera'dan bir yazar7 Eylül 2026
30
Deneme· 🥀 Hüzünlü

Kalabalıkta Yalnızlık

en çok kalabalıkta yalnız hissediyorum. herkes gülüyor, ben gülmeye çalışıyorum ama olmuyor işte. sonra eve gelip ışıkları kapatınca bi rahatlıyorum. garip ama gerçek. belki de yalnızlık kalabalıkta…

Hikâye· 🥀 Hüzünlü

Son Işık

sokak lambası her gece onun penceresine vururdu. bir gün lamba yandı, değiştirmediler. o da fark etti ki bazı alışkanlıkların gittiğini, ancak gidince anlıyoruz.

← Önceki1 / 3Sonraki →