Gidenler
Giden her şey bir iz bırakır; kimi bir koku, kimi bir şarkı, kimi de hiç kapanmayan bir kapı.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Giden her şey bir iz bırakır; kimi bir koku, kimi bir şarkı, kimi de hiç kapanmayan bir kapı.
Büyük acılar geçer, herkes bilir. Asıl ince sancılar kalır; adını anmadan, bir köşede, sessizce.
Giden her şey bir iz bırakır; kimi bir koku, kimi bir şarkı, kimi de hiç kapanmayan bir kapı.
Kırık bir bardak gibiyim, yapıştırdım, kullanıyorum; ama her dolduruşta aynı yerden sızıyor söylemediklerim.
En uzak mesafe iki şehir değil, yan yana oturup birbirine bir şey söyleyememektir.
Gurbet o kadar acı ki ne varsa içimde, hepsi bana yabancı, hepsi bana düşmanca. — Kemalettin Kamu
Geceden güzel gözleri, Gülüşünde bahar izleri, Bir bakışı deler gecemi, Unutur gönlüm tüm sözleri. Kıskanır ay seni geceden bile, Yıldızlar düşer ardından dile, Bir sen yakışırsın bu geceye, Bir de ha…
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman. -KDG
İçimde bir sürü söz, hepsi kapının önünde bekliyor. Ama ben kapıyı hiç açmadım, korktum çıkarlarsa geri dönemem diye.
Büyük acılar geçer, herkes bilir. Asıl ince sızılar kalır; bir koku, bir şarkı, adını anmadan.
Her eylül bir kapı kapanır içimde, yaz gider, sen gidersin. Yapraklar düşerken fark ederim: en çok giderken güzelsin.