Sabaha Bir Şey Kaldı
Karanlık uzun,
ama sabaha bir şey kaldı.
Bekle biraz daha,
ışık her zaman
en çok ihtiyaç duyulan an gelir.
Henüz yorum yok. İlk sözü sen söyle.
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman.
içimde biriken ne varsa kağıda döktüğümde bir yük kalkıyor omuzlarımdan. kimseye anlatamadığın şeyi bir deftere anlatabiliyorsun, o hiç yargılamıyor. belki de terapi biraz bu, kendi kendine dürüst…
Şehir uyurken uyanık kalan tek şey, söylenmemiş cümlelerdi.