Ayna
gece aynaya bakmak gündüzkinden farklı. ışıklar sönünce yüzün değil, içindeki ses konuşuyor. bazen o sesi duymamak için erkenden yatıyorum.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
gece aynaya bakmak gündüzkinden farklı. ışıklar sönünce yüzün değil, içindeki ses konuşuyor. bazen o sesi duymamak için erkenden yatıyorum.
her sabah aynı peronda aynı adamı görürdü. hiç konuşmadılar. bir gün adam gelmedi, ertesi gün de. kadın fark etti ki tanımadığı birinin yokluğu bile insana dokunabiliyor.
İnsan, içindeki büyük gürültünün ne ara dindiğini anlayamadan bulur kendini sessizliğin ortasında. Oysa çiçekler hâlâ kimsenin uğramadığı ormanlarda açar, yıldızlar gün ışığında bile oradadırlar. Güze…
unutmak bir yetenekmiş, herkeste yok. ben hatırlamakta ustayım; en küçük ayrıntıyı bile yıllarca saklarım. bu yüzden bazı şeyler benim için hiç bitmiyor.
bugün uzun zamandır ertelediğim bir şeyi yaptım ve kendimle gurur duydum. büyük değildi ama benim için bir zaferdi. bazen ilerlemek küçük adımlarla oluyor.
dolu bir odada bile yalnız hissedebiliyorum. herkes güler, konuşur; ben bir köşede izlerim. ait olmak nasıl bir şey, hâlâ tam öğrenemedim.
hep 'doğru zamanı bekliyorum' dedim. işi değiştirmek için, konuşmak için, gitmek için. ama doğru zaman diye bir şey yokmuş; sadece ertelediğim anlar varmış.
Yakamoz nedir bilir misiniz? Birbirine kavuşamayan iki aşığın, karanlığa emanet ettiği vuslatıdır. Bir de benden dinleyin yakamozu.. Gün ile gece, birbirlerine aşık olmuşlar lakin kavuşamamışlar. Ne g…
kalabalıkta herkesin sesine uyum sağlamaya çalışırken kendi sesimi unuttum. şimdi yalnız kaldığımda ne düşündüğümü bile bilmiyorum. birinin değil, kendimin olmam gerek.
Herkes kendince haklıydı ama terazi farklıydı. Çünkü kulun kurduğu mizan nefse, Allah'ın kurduğu mizan ise hakikate bakar.
her sessizliği doldurmak zorunda değiliz. bazen iki kişi hiç konuşmadan da anlaşır. en derin sohbetler kelimelerin bittiği yerde başlar.