Eşyaların Hafızası
bazı eşyalar sadece eşya değil. bi kazak, bi kupa, bi kitap... hepsinin içinde bi an saklı. onları görünce o güne dönüyorum. belki de biz insanlar hatıralarımızı eşyalara emanet ediyoruz.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
bazı eşyalar sadece eşya değil. bi kazak, bi kupa, bi kitap... hepsinin içinde bi an saklı. onları görünce o güne dönüyorum. belki de biz insanlar hatıralarımızı eşyalara emanet ediyoruz.
kimseye söylemedim ama bugün biri bana 'iyi ki varsın' dedi ve bütün gün ağlamak istedim. bir cümleye ne kadar ihtiyacım varmış.
Bu, Mavera editörü üzerinden yazılmış bir deneme yazısıdır. Her şey yolunda görünüyor.
Şehir uyurken uyanık kalan tek şey, söylenmemiş cümlelerdi.
nehir engelle karşılaşınca durmuyor, kenarından dolanıyor. biz insanlar ise takılıp kalıyoruz. belki de akmayı ondan öğrenmeli; direnmeden ama teslim de olmadan.
sabah çayımı balkonda içtim, güneş tam yüzüme geliyordu. küçük ama tam bir mutluluk. bunları yazmazsam unutuyorum, o yüzden buradalar.
Konuşmadan da anlaşmak mümkün; yeter ki aynı sessizliği paylaşabilelim.
Herkese iyi olduğumu söyledim. Buraya, sadece buraya doğrusunu yazıyorum.
Karanlık ne kadar uzun olursa olsun, sabah gizlice yaklaşıyor.
anneme sarılamıyorum. sevmiyorum değil, tam tersi çok seviyorum ama araya bir mesafe girdi bir yerde ve nasıl kapatacağımı bilmiyorum. o da bekliyor sanki, ben de. ikimiz de susuyoruz.
Adını hâlâ aynı yumuşaklıkla telaffuz ediyorum, duyamasan da.
bu şehirde kalmak beni tüketiyor ama gitmek de korkutuyor. tanıdık bir mutsuzluk mu, bilinmez bir umut mu? çantam hep yarı dolu duruyor, ne gidebiliyorum ne yerleşebiliyorum.