MaveraMavera

Keşfet

Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Söyleyemediğim Özür

yıllar önce birini çok kırdım ve özür dileyemedim, gururum tuttu. o kişi artık hayatımda değil ama o özür hâlâ içimde. bazen boşluğa 'özür dilerim' diyorum, duyan yok.

Mavera'dan bir yazar29 Eylül 2026
00
Deneme· 🥀 Hüzünlü

Eşyaların Hafızası

bazı eşyalar sadece eşya değil. bi kazak, bi kupa, bi kitap... hepsinin içinde bi an saklı. onları görünce o güne dönüyorum. belki de biz insanlar hatıralarımızı eşyalara emanet ediyoruz.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Affet

bir zamanlar birini çok kırdım. özür bile dileyemedim, gururum tuttu. o özrü hâlâ içimde taşıyorum. keşke geri dönebilsem.

Mavera'dan bir yazar8 Eylül 2026
60
Düşünce· 🥀 Hüzünlü

İtiraf etmek

itiraf etmek zayıflık değil, en büyük cesaret. içindekini söylemek, yargılanmayı göze almak... belki de kendimize itiraf edemediğimiz için başkalarına da edemiyoruz.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Maske

insanlar beni güçlü sanıyor. herkesin derdini dinliyorum, herkese oluyorum. ama benim derdimi soran kimse yok, ben de söylemiyorum. yorgunum.

Mavera'dan bir yazar7 Eylül 2026
30
Deneme· 🥀 Hüzünlü

Sonbahar Neden Hüzünlüdür

sonbahar aslında hüzünlü değil, sadece dürüst. her şeyin bir sonu olduğunu en açık o söylüyor. yaz bize yalan söylüyordu, hep böyle kalacak gibi. sonbahar geliyor ve fısıldıyor: hiçbir şey kalıcı…

Deneme· 🥀 Hüzünlü

Kalabalıkta Yalnızlık

en çok kalabalıkta yalnız hissediyorum. herkes gülüyor, ben gülmeye çalışıyorum ama olmuyor işte. sonra eve gelip ışıkları kapatınca bi rahatlıyorum. garip ama gerçek. belki de yalnızlık kalabalıkta…

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Arkadaşım

en yakın arkadaşımı kıskanıyorum ve bundan utanıyorum. onu seviyorum ama her başarısında içimde bir şey burkuluyor. iyi bir insan değilim galiba.

Mavera'dan bir yazar5 Eylül 2026
40
Hikâye· 🥀 Hüzünlü

Anahtarlar

cebinde hâlâ eski evin anahtarı vardı. kapı çoktan başkasınındı ama o anahtarı atamadı. bazı kapılar kapanır, ama anahtarları bizde kalır.

Günlük· 🥀 Hüzünlü

Salı, Yağmur

bütün gün yağdı. camın kenarına oturup çay içtim, kimseyi aramadım kimse de aramadı. eskiden bu beni üzerdi, artık üzmüyor. yağmurun sesi yeterli bir arkadaş.

İtiraf· 🥀 Hüzünlü

Annem

anneme sarılamıyorum. sevmiyorum değil, tam tersi çok seviyorum ama araya bir mesafe girdi bir yerde ve nasıl kapatacağımı bilmiyorum. o da bekliyor sanki, ben de. ikimiz de susuyoruz.

Mavera'dan bir yazar4 Eylül 2026
00