Şiir· 🌘 Yalnız
Pencere
Camın buğusuna adını yazdım, sonra sildim. Kalması için değil, bir an var olsun diye.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Camın buğusuna adını yazdım, sonra sildim. Kalması için değil, bir an var olsun diye.
İçime bir duvar ördüm, tuğla tuğla, yıllarca. Şimdi kimse giremiyor, ama ben de çıkamıyorum.
Kalabalık bir caddede kendi adımı unuttum. Herkes bir yere yetişiyor, ben sadece duruyorum. Bir vitrine baktım, yansımam bana yabancıydı.