Şiir· 🌘 Yalnız
Duvar
İçime bir duvar ördüm, tuğla tuğla, yıllarca. Şimdi kimse giremiyor, ama ben de çıkamıyorum.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
İçime bir duvar ördüm, tuğla tuğla, yıllarca. Şimdi kimse giremiyor, ama ben de çıkamıyorum.
Camın buğusuna adını yazdım, sonra sildim. Kalması için değil, bir an var olsun diye.
Kalabalık bir caddede kendi adımı unuttum. Herkes bir yere yetişiyor, ben sadece duruyorum. Bir vitrine baktım, yansımam bana yabancıydı.