Salı, Yağmur
bütün gün yağdı. camın kenarına oturup çay içtim, kimseyi aramadım kimse de aramadı. eskiden bu beni üzerdi, artık üzmüyor. yağmurun sesi yeterli bir arkadaş.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
bütün gün yağdı. camın kenarına oturup çay içtim, kimseyi aramadım kimse de aramadı. eskiden bu beni üzerdi, artık üzmüyor. yağmurun sesi yeterli bir arkadaş.
bugün sebepsiz yere iyiyim. sabah kahvem güzel oldu, dışarısı güneşli, kimse canımı sıkmadı. bazen mutluluk büyük şeylerde değil, sadece kötü bir şeyin olmadığı sıradan bir günde saklıymış.
bugün özel bir şey olmadı ve bu çok iyiydi. işe gittim, geldim, yemek yaptım, kitap okudum. bazen en huzurlu günler, anlatacak hiçbir şeyin olmadığı günler.
bugün hiçbir yere yetişmem gerekmiyordu. perdeyi araladım, kahvemi yaptım, uzun uzun oturdum. bazen en güzel lüks, acelesi olmayan bir sabah.
bugün uzun zamandır ertelediğim bir şeyi yaptım ve kendimle gurur duydum. büyük değildi ama benim için bir zaferdi. bazen ilerlemek küçük adımlarla oluyor.
bugün otobüste yaşlı bir teyze bana yer verdi ve gün boyu gülümsedim. mutluluk büyük şeylerde değilmiş; bir iyilik, bir gülümseme, sıcak bir çay. yeter de artar.
bugün hiçbir şey yapmadım ve hiç suçlu hissetmedim. kitap okudum, çay içtim, pencereden dışarı baktım. bazen hiçbir şey yapmamak en çok ihtiyaç duyduğumuz şeymiş.
bugün eski bi arkadaşımla karşılaştım, yıllar olmuştu. iki dakika konuştuk ama içim ısındı. bazı insanlar hiç değişmiyor, iyi ki de değişmiyorlar.
sabah çayımı balkonda içtim, güneş tam yüzüme geliyordu. küçük ama tam bir mutluluk. bunları yazmazsam unutuyorum, o yüzden buradalar.
bugün işten çıkıp sahile gittim. kimseyle konuşmadım, sadece dalgaları dinledim. bazen en iyi sohbet, hiç konuşmadan yapılıyor.