Sessizliğin Dili
Konuşmadan da anlaşmak mümkün; yeter ki aynı sessizliği paylaşabilelim.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Konuşmadan da anlaşmak mümkün; yeter ki aynı sessizliği paylaşabilelim.
sonbahar aslında hüzünlü değil, sadece dürüst. her şeyin bir sonu olduğunu en açık o söylüyor. yaz bize yalan söylüyordu, hep böyle kalacak gibi. sonbahar geliyor ve fısıldıyor: hiçbir şey kalıcı…
en çok kalabalıkta yalnız hissediyorum. herkes gülüyor, ben gülmeye çalışıyorum ama olmuyor işte. sonra eve gelip ışıkları kapatınca bi rahatlıyorum. garip ama gerçek. belki de yalnızlık kalabalıkta…
yalnızlık kötü bir şey değil, yalnız hissetmek kötü. bir odada tek başına huzurlu olabilirsin ya da kalabalıkta yapayalnız. mesele mekân değil, kiminle olduğun kadar kendinle olabilmek.
boş vakit diye bir şey yokmuş aslında, sadece neye vakit ayırdığımız varmış. hiçbir şey yapmadan oturmak da bir seçim, hem de en zoru.
okumak kaçış mı, yoksa asıl hayata dönüş mü, hâlâ karar veremedim. bir kitabın içine girdiğimde dışarısı susuyor. belki de kaçış değil, sadece daha sessiz bir oda arıyorum.