Hikâye· 🥀 Hüzünlü
Son Işık
sokak lambası her gece onun penceresine vururdu. bir gün lamba yandı, değiştirmediler. o da fark etti ki bazı alışkanlıkların gittiğini, ancak gidince anlıyoruz.
Kategori
Hikâye
Kısa kurgular ve anlatılar.
Hikâye· 🌘 Yalnız
Perondaki Adam
her sabah aynı peronda aynı adamı görürdü. hiç konuşmadılar. bir gün adam gelmedi, ertesi gün de. kadın fark etti ki tanımadığı birinin yokluğu bile insana dokunabiliyor.
Hikâye· 🌘 Yalnız
Bekleme Salonu
istasyonun bekleme salonunda oturuyordu. treni gelmeyecekti aslında, biliyordu. sadece gidenleri izlemek için geliyordu buraya. bazen gitmek değil, gidenleri seyretmek yetiyor insana.
Hikâye· 🥀 Hüzünlü
Anahtarlar
cebinde hâlâ eski evin anahtarı vardı. kapı çoktan başkasınındı ama o anahtarı atamadı. bazı kapılar kapanır, ama anahtarları bizde kalır.
Hikâye· 🌘 Yalnız
Son Vapur
son vapuru kaçırdığında hep aynı şeyi düşünürdü: bazı şeyler bir daha geri gelmiyor. iskelede tek başına kaldı. deniz sakindi, o değildi. cebinden bir sigara çıkardı, yakmadı, sadece elinde tuttu.…
Hikâye· 🥀 Hüzünlü
Son Tren
Peronun ışıkları titrerken, bir bavul ve söylenememiş bir 'kal' vardı geride.
Hikâye· 🌘 Yalnız
Son Otobüs
son otobüste sadece ikisi vardı; ikisi de birbirine bakmadı. belki aynı yalnızlığı taşıyorlardı, belki de sadece yorgundular. otobüs durdu, biri indi, diğeri camdan baktı.