Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Hüzünlü şarkılar artık benden birine değil, birinden bana gibi hissettiriyor. Herkesin hikayesinde iyi olamayız biliyorum ama fena çuvalladım. Etrafımdaki bir çok kişinin hikayesinde kötü karakter old…
Büyük acılar geçer, herkes bilir. Asıl ince sancılar kalır; adını anmadan, bir köşede, sessizce.
Dört şiir, otuz beş yazı. Yalnızca biri anonim. Biraz alıntı, çoğunlukla aklımın içinde dönüp duranlar. Gecenin bir vakti tavana bakarken zihnime düşen cümleler, sustuğum yerde büyüyen sorular, cevabı…
Ne kadar karanlık olursa olsun gece, sabah yine gelir; inatla, ısrarla. Belki hayat da öyledir, her dibin bir sabahı vardır.
babamla aynı odada oturur, konuşamayız. ikimiz de sevgiyi göstermeyi öğrenemedik. bu sessizlik sevgisizlik değil, dilini bulamamış bir sevgi. keşke bir cümle kurabilsem.
"Saye" nedir, bilir misiniz? Gölge demektir. Güneşin altında kalmış bir ömrün serinliğidir. İnsanın, dünyanın bütün sıcağına rağmen bir yerde dinlenebileceğini hatırlamasıdır. Bundan sebep, "Senin say…
telefonumda aramayacağımı bildiğim bir numara var. silmek istiyorum ama parmağım gitmiyor. silince gerçekten bitecek sanki; bazen var olması yetiyor insana.
bavulum hâlâ yarı dolu duruyor. gitmek mi, kalmak mı bilmiyorum. tanıdık mutsuzlukla bilinmeyen umut arasında sıkışıp kaldım. bir karar, sadece bir karar lazım.
gece aynaya bakmak gündüzkinden farklı. ışıklar sönünce yüzün değil, içindeki ses konuşuyor. bazen o sesi duymamak için erkenden yatıyorum.
her sabah aynı peronda aynı adamı görürdü. hiç konuşmadılar. bir gün adam gelmedi, ertesi gün de. kadın fark etti ki tanımadığı birinin yokluğu bile insana dokunabiliyor.
İnsan, içindeki büyük gürültünün ne ara dindiğini anlayamadan bulur kendini sessizliğin ortasında. Oysa çiçekler hâlâ kimsenin uğramadığı ormanlarda açar, yıldızlar gün ışığında bile oradadırlar. Güze…
