Keşfet

kalabalıkta herkesin sesine uyum sağlamaya çalışırken kendi sesimi unuttum. şimdi yalnız kaldığımda ne düşündüğümü bile bilmiyorum. birinin değil, kendimin olmam gerek.

bana en zor günümde destek olan birine doğru düzgün teşekkür edemedim. araya zaman girdi, utanç girdi. şimdi aklıma geldikçe içimden 'sağ ol' diyorum, duymuyor ama ben rahatlıyorum biraz.

haksızlığa uğradığımda sesimi çıkaramıyorum, sonra günlerce kendimle kavga ediyorum: 'şöyle deseydim' diye. susmak da bir seçim ama bana hep pahalıya patlıyor.

babamla aynı odada oturur, konuşamayız. ikimiz de sevgiyi göstermeyi öğrenemedik. bu sessizlik sevgisizlik değil, dilini bulamamış bir sevgi. keşke bir cümle kurabilsem.

kalabalıkta herkesin sesine uyum sağlamaya çalışırken kendi sesimi unuttum. şimdi yalnız kaldığımda ne düşündüğümü bile bilmiyorum. birinin değil, kendimin olmam gerek.

haksızlığa uğradığımda sesimi çıkaramıyorum, sonra günlerce kendimle kavga ediyorum. 'şöyle deseydim' diye. sessiz kalmak da bir seçim ama bana hep pahalıya patlıyor.

babamla bir odada sessizce oturuyoruz, televizyon açık. ikimiz de bir şeyler söylemek istiyoruz ama beceremiyoruz. bu sessizlik sevgisizlik değil, sadece dilini bulamamış bir sevgi.

anneannemin sesini unutmaya başladım ve bu beni çok korkutuyor. yüzünü hatırlıyorum ama sesi siliniyor. keşke bir kaydı olsaydı. bazı şeylerin kıymetini giderken anlıyoruz.

yıllar önce birini çok kırdım ve özür dileyemedim, gururum tuttu. o kişi artık hayatımda değil ama o özür hâlâ içimde. bazen boşluğa 'özür dilerim' diyorum, duyan yok.

bir zamanlar birini çok kırdım. özür bile dileyemedim, gururum tuttu. o özrü hâlâ içimde taşıyorum. keşke geri dönebilsem.

insanlar beni güçlü sanıyor. herkesin derdini dinliyorum, herkese oluyorum. ama benim derdimi soran kimse yok, ben de söylemiyorum. yorgunum.

en yakın arkadaşımı kıskanıyorum ve bundan utanıyorum. onu seviyorum ama her başarısında içimde bir şey burkuluyor. iyi bir insan değilim galiba.